Kabelbeheer bij je dartopstelling: voedingskabels en USB netjes wegwerken

Welke kabels kom je bij een autodarts-opstelling tegen?

Bij een typische DIY Autodarts-opstelling heb je minimaal een USB-kabel van de camera naar een Raspberry Pi of mini-pc, plus een voedingskabel voor die computer of USB-hub. Gebruik je verlichte beugels of een Winmau Plasma LED-ring, dan komt daar een voedingsadapter bij. Scolia en Target Omni leveren een compactere unit, maar ook die heeft stroom nodig. En als je een bekabelde ethernet-verbinding gebruikt (stabieler dan WiFi voor realtime scoring), loopt er ook nog een netwerkkabel langs de muur. Tel je alles op, dan heb je al snel vier tot vijf kabels die ergens heen moeten.

Eerst een route uitstippelen, dan vastmaken

Voordat je een kabelgoot opplakt of de eerste schroef zet, loont het om de route van elke kabel met schilderstape op de muur te markeren. Zo zie je direct of je voldoende afstand houdt van de oche (237 cm vanaf het dartbord) en of er geen kabel recht achter de cameralens loopt. Een kabel die precies in het cameraschootsveld hangt, kan bij de kalibratie in Autodarts of Scolia voor randdetecties zorgen. Wil je later een tweede camera toevoegen, houd dan nu al rekening met extra kabelruimte. Het kost vijf minuten extra om dit vooraf door te denken.

Doorvoer door muur of langs het plafond

Moet een kabel van de ene ruimte naar de andere, of wil je een stopcontact aan de achterkant van de muur benutten, dan heb je een kabelinvoer nodig. Rubber doorvoertules (grommets), te koop bij de bouwmarkt voor enkele euro's per stuk, beschermen de kabelisolatie aan de rand van het boorgat. Boor je door hout of gipsplaat, kies dan een grommet van 20 tot 25 mm voor een USB-kabel met adapterstekker. Wil je helemaal niet boren, dan zijn opbouw-kabelgoten met een hoekstuk of plafondovergang een goed alternatief. Die plak je met dubbelzijdig tape of klem je in een bestaande plintenrand.

• Meet de exacte kabellengte voor je bevestigt: langs hoeken en plafondovergangen verlies je makkelijk 30 cm extra.
• Leg voedings- en signaalkabels (USB, ethernet) niet over lange stukken dicht gebundeld naast elkaar. Met goedkope onafgeschermde kabels kan dat storingsproblemen geven.
• Boor je een gat, gebruik dan altijd een rubber doorvoertule om de kabelisolatie te beschermen.
• Label elke kabel aan beide uiteinden direct na installatie, ook als je denkt dat je het vanzelf onthoudt.

USB-kabels: pas op met lengte

USB 2.0, het protocol waar de meeste webcams voor autodarts op draaien, heeft een maximale betrouwbare kabellengte van 5 meter. Ga je daarboven, dan riskeer je beelddropouts of haperingen in de livedetectie. Actieve USB-verlengkabels met een ingebouwde signaalversterker lossen dit op. Ze zijn herkenbaar aan een kleine elektronica-bult halverwege de kabel en kosten 10 tot 20 euro. Een USB-hub halverwege werkt ook, maar gebruik dan een model met eigen voeding zodat de camera genoeg stroom krijgt. Bij een standaardopstelling met de camera op 173 cm bullhoogte en de hardware op de grond kom je vrijwel altijd onder die 5 meter.

Stroomverdeling: één stopcontact of een stekkerdoos?

Hangt het dichtstbijzijnde stopcontact meer dan een meter van het dartbord, dan is een stekkerdoos de makkelijkste oplossing. Je trekt één nette kabel langs de muur en verbindt al je apparaten op één punt. Gebruik geen goedkope verlengsnoeren zonder aardaansluiting voor hardware met voedingsadapters. Bevestig de stekkerdoos met een kabelklem of klittenband op een vaste hoogte aan de muur, zodat hij niet rondbungelt als je er een stekker intrekt of uittrekt.

Kabels labelen: een kwartiertje dat zichzelf terugverdient

Na een firmware-update, een vervangen camera of een nieuwe Scolia-sensor weet je drie maanden later niet meer welke kabel waarvoor dient. Labeleer elke kabel direct na installatie aan beide uiteinden, ook als je denkt dat je het vanzelf onthoudt. Gekleurde kabelstrips of kleine stickers werken prima als je meerdere USB-apparaten hebt. Kies bij kabelgoten voor modellen met een kliksluiting in plaats van dichtgeplakte varianten, zodat je later makkelijk een kabel kunt toevoegen of vervangen zonder alles opnieuw aan te pakken.